Πέμπτη, 9 Δεκεμβρίου 2010

Μικρά όμορφα πραγματάκια..

Μετά από μια βόλτα που έκανα στη χριστουγεννιάτικη Θεσσαλονίκη, άφησα για λίγο στην άκρη τους ακαδημαϊκούς μου προβληματισμούς και επέστρεψα να σας μεταφέρω λίγη χριστουγεννιάτικη διάθεση.
Η φώτογραφία φυσικά δεν είναι από εδώ.

Πρόκειται για το κατάστημα TIGER το οποίο είχαμε ερωτευτεί στο Lund και όπου είχαμε περάσει ατέλειωτες ώρες.
Είναι μια Δανέζικη αλυσίδα καταστημάτων. Εξυπνα, αστεία και δημιουργικά πραγματάκια σε περιμένουν εκεί, όλα διαμορφωμένα με μια ωραία ατμόσφαιρα, (στυλ ΙΚΕΑ, περπατάς - βλέπεις - τόσο φτηνό που αρπάζεις) και με πάντα πολύ πολύ καλή μουσική.
Είναι σαν ένα χαλαρό, μικρό και φουτουριστικό ΙΚΕΑ με χιούμορ και χρώματα.

Μόλις επέστρεψα στη Θεσσαλονίκη, το αντίκρυσα σε απόσταση 2 λεπτών από το σπίτι μου!! Δεν το πίστευα στα μάτια μου και όμως ήταν αληθινό!! Ενα κατάστημα TIGER άνοιξε κι εδώ για να μου θυμίζει το μακρινό Lund και τις όμορφες εμπειρίες!
Ασήμαντο κι όμως τόσο ευχάριστα σημαντικό!

Σας το προτείνω λοιπόν για τα χριστουγεννιάτικα σας δώρα, ή απλά για μια ευχάριστη απογευματινή βόλτα (αλλά εγώ το υπογράφω ότι αν μπείτε μέσα σίγουρα κάτι ''χαζό'' θα αγοράσετε!)

Και να θυμάστε, τα μικρά δωράκια δίνουν μεγάλη χαρά!

p.s. Το κακό φυσικά είναι ότι τα ''μοναδικά'' δώρα που έφερα είναι τώρα διαθέσιμα κι εδώ..

p.s.2 Είμαι πολύ χαρούμενος που αυτά τα Χριστούγεννα θα τα περάσουμε όλη η οικογένεια μαζί. Είναι ωραία να βρίσκεσαι με ανθρώπους που σε αγαπούν!

p.s.3 Αντε, βγείτε κι εσείς έξω για μια χριστουγεννιάτικη βόλτα! Μουσική, λαμπάκια, κόσμος.. είναι θεραπευτικό!

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Ανώμαλη προσγείωση..

ΜΠΑΜ!
Αυτός ήταν ο θόρυβος της απότομης προσγείωσης μου στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο

Επιστροφή στο παράλογο, το ψεύτικο, το αντιπαιδαγωγικό, το σάπιο.






1. Θυμήθηκα και πάλι πως νιώθει το μπαλάκι του ping-pong.

Ημουνα στην κλινική προσπαθώντας να χρησιμοποιήσω ένα μισοχαλασμένο παλιού τύπου ηλεκτροκαρδιογράφο
(αφού ο μοναδικός καινούριος που υπάρχει για όλη την κλινική ήταν ήδη πιασμένος)

Ρωτώ τη νοσοκόμα
- Συγνώμη, μπορείς να μου δείξεις πως λειτουργεί αυτός? (υπόθεση 2 λεπτών, τα είχα ετοιμάσει όλα)
- Εχουμε πολύ δουλειά. Γιατί δεν ρωτάς τους γιατρούς?

Ρωτώ λοιπόν τη γιατρό
- Συγνώμη, μπορείς να μου δείξεις πως λειτουργεί αυτός? (υπόθεση 2 λεπτών είπαμε..)
- Δεν ρωτάς τις νοσοκόμες? Αυτές ξέρουν!

Και η ιστορία συνεχίστηκε..
ping-pong, ping-pong



2. Θυμήθηκα πως τηρούνται τα προγράμματα
Κάναμε 4 μαθήματα μέχρι τώρα, τα 3 ήταν διαφορετικά από αυτά που γράφει το πρόγραμμα. Πάω λοιπόν στη γραμματεία.

- Συγνώμη, αλλά το πρόγραμμα που είναι αναρτημένο το ακολουθούμε ή όχι? Επειδή από τα 4 μαθήματα που κάναμε τα 3 ήταν διαφορετικά
- Τι σε πειράζει εσένα? Εγιναν κάποιες αλλαγές
- Α, συγνώμη, νόμιζα ότι το πρόγραμμα είναι αναρτημένο για να βλέπουμε τι μάθημα έχουμε, να προετοιμαζόμαστε και να ερχόμαστε. Αλλά όπως φαίνεται είναι εκεί απλά για να λέμε ότι υπάρχει πρόγραμμα. Τουλάχιστον αν γίνουν άλλες αλλαγές από εδώ και στο εξής μπορείτε να τις σημειώσετε?
- Οι αλλαγές που γίνονται είναι πάντα έκτακτες ( = φύγε, και μην περιμένεις να κάνω τον κόπο να το ξανατυπώσω)


Σταματώ εδώ διότι αν συνεχίσω να γράφω δεν θα τελειώσω ποτέ με τις περιπέτειες και τις γεμάτες νόημα συζητήσεις που κάνω με τον κάθε σχετικό (άσχετο) με τη σχολή μου.



Ιατρική εδώ στην Ελλάδα δεν πρόκειται να μάθω.
Εγώ το αντιλήφθηκα εδώ και καιρό, σας ενημερώνω κι εσάς για να μην στείλετε τους φίλους σας, τα παιδιά σας. τους γνωστούς σας να σπουδάσουν εδώ!!

Θέλω απλά να πάρω πτυχίο και να φεύγω!
Αηδίασα

p.s. ξέρω.. είναι γεμάτο κακία το post..
τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως ακούγονται.. είναι χειρότερα!

p.s.2 δεν μου αρέσει να κακολογώ και να λέω ότι εγώ δεν φταίω σε τίποτα.
Γι' αυτό αφήνω για λίγο καιρό το blogging και αρχίζω εντατικό διάβασμα.