Ζω σε άλλο κόσμο..

και δεν αποφάσισα ακόμη αν μου αρέσει ή όχι.
Θα δείξει στην πορεία.




Eurovision (αγαπάμε)
Για όσους νομίζουν ότι εμείς κάνουμε τη Eurovision να μοιάζει με το πιο σημαντικό γεγονός της χρονιάς, εδώ στην Παγόχωρα χθες παρακολουθήσαμε τον 4ο (!) ημιτελικό και ανυπομονούμε για τον τελικό για να δούμε ποιο από τα συνολικά 40 τραγούδια θα εκπροσωπήσει τη χώρα των Abba!

Αυτά που θα ψηφίσω εγώ με σειρά προτεραιότητας.

1. Επειδή έχω αδυναμία και στις όμορφες κοπέλες και στην κιθάρα..
http://www.youtube.com/watch?v=8lz_HluIAfk

2. Επειδή ήταν κριτής στο True talent που έβλεπα στη Στοκχόλμη και το τραγουδάκι έχει ενέργεια. Plus η καλή σκηνική παρουσία
http://www.youtube.com/watch?v=6SxxtmK2o6k

3. Επειδή μου προκαλεί ευφορία..
http://www.youtube.com/watch?v=H89O_rq9YYs&feature=related


προς λύπην σας αυτό αποκλείστηκε..
http://www.youtube.com/watch?v=R4IuM-v5Q-s
Νομίζω η μουσική, το όνομα του συγκροτήματος και ο τίτλος
''Allting blir bra igen'' = ''Ολα θα γίνουν καλά και πάλι'' εξηγά που αναφέρεται το τραγούδι.
Να.δούμε.τι.άλλο.θα.δούμε.

Η μεγαλύτερη στιγμή..

της ιατρικής μου καριέρας.
Σήμερα.
Θυμάστε την προηγούμενη..

Δεν μπαίνω σε ιατρικές λεπτομέρειες..
Οσοι είστε σχετικοί θα με κοροϊδεύετε, όσοι είστε άσχετοι θα εντυπωσιαστείτε χωρίς λόγο.

Απλά μετά από μια εξέταση νεογνού που έκανα..



Överläkare :  ''Good catch''
Εγώ : σφιγμένα χείλη και νέψιμο ικανοποίησης (και από μέσα μου) 

p.s. θα έρθει μια μέρα
http://www.youtube.com/watch?v=vYEpJbjbKqQ&feature=related

Γιατί έχουμε 4 μουστάρδες στο ψυγείο?

Περί συγκατοίκησης και μουστάρδας..
Είναι ωραία η συγκατοίκηση. Να ξυπνάς το πρωί και να έχεις ένα άνθωπο να του πεις μια κουβέντα.
Αυτό το ήξερα ήδη πριν να πάω για σπουδές και κατά τη διάρκεια των σπουδών στη Θεσσαλονίκη ζήσαμε μεγάλες στιγμές με τον μελλοντικό διάσημο οδοντίατρο που τρομοκρατεί την περιοχή της Κοκκινοτρεμμυθιάς.

Και στη Sundsvall με νέο συγκάτοικο. Ξέρω ότι όλοι σας έχετε κάποιο/α χόμπυ. Μερικά είναι κοινά, μερικά λίγο πιο ιδιαίτερα. Το χόμπυ του Σ. λοιπόν είναι είναι να αγοράζει μουστάρδες. Και να μην ικανοποιείται. Να ψάχνει πάντα αυτή τη μουστάρδα που είναι όσο καυτερή-γλυκειά-δυνατή πρέπει. Και ποτέ να μην την βρίσκει..


Αλχημίες στην κουζίνα
Πάντως το αναγνωρίζω ότι στην κουζίνα κάνουμε μαγικά. Με κύριο συστατικό τον σουηδικό σολωμό και τα απίστευτα σως με άνιθο.
Σήμερα τολμήσαμε και σουηδικές φακές.


Sambo
Βαρέθηκα να την ακούω αυτή τη λέξη. Ελεος. Ολοι ανεξαρτήτως ηλικίας έχουν sambo. Sambo. Sambo. Sambo. Sambo. Sambo.


 Σκι και 6 λεπτά κάθε μέρα
Σήμερα πήγαμε (ξανά) σκι. When in Rome, act like the Romans.. Και πως να αντισταθώ όταν 5 λεπτά είναι το χιονοδρομικό από το διαμέρισμα μας?
Και ναι, κάθε καινούρια μέρα που έρχεται είναι 6 λεπτά μεγαλύτερη. Ελεγμένο.


Πάλι για συγκάτοικο (ναι, αυτός που έχω είναι celebrity)
Οι καλύτεροι φίλοι του Σ. στην παγόχωρα είναι κάτι 60άρηδες Ελληνες μετανάστες με τους οποίους κάθεται και μιλά στο skype..τι να πω. Να κρίνω έναν celebrity που δίνει συνεντεύξεις στα τοπικά μέσα δεν μπορώ!


Ευχές!!
στον Cuzz που την Παρασκευή έγινε ακόμα πιο σοφός!
Grattis på födelsedagen cuzz!!!

-20

Σχόλια δεν χρειάζονται.
Ζεστή καρδιά πάντα. =)
Älskar Sverige!









uptdate.. -27
Το προσωπικό μου θερμόμετρο:
Στους -9 όλα καλά και ωραία
Στους -10 παγώνουν τα αυτιά και δεν βγαίνεις χωρίς σκούφο
Στους -20 παγώνουν τα χέρια και δεν βγαίνεις χωρίς γάντια
Στους - 27 παγώνει η μύξα πριν βγει από τη μύτη και έτσι σταματά να τρέχει!

Τα μυστήρια της Sundsvall..

Και εκεί κάπου ανάμεσα στην παιδιατρική, το σκι και το σολωμό, λύνουμε σιγά σιγά και τα μυστήρια της Sundsvall.. Αλλά συνεχώς εμφανίζονται καινούρια! :)

1o Μυστήριο: Εκείνα τα σκαλιά κοντά στο σταθμό των τρένων, ενώ όλα είναι πάντα χιονισμένα πως γίνεται να είναι πάντα στεγνά? Στεγνά όμως?

το λύσαμε.. Ο Σ. ισχυρίζεται ότι η επιγραφή που ανακάλυψε και που γράφει ότι από κάτω έχουν καλώδια είναι αληθινή. Εγώ και ο κύριος κύριος Πόντους φυσικά επιμένουμε ότι υπεύθυνος είναι εκείνος ο νάνος, που εμφανίζεται μόλις φύγουν οι περαστικοί και τα καθαρίζει ασταμάτητα.

2ο Μυστήριο: Που είναι όλοι οι Σουηδοί Κυριακή πρωί?

το λύσαμε.. Οταν πήγαμε στο χιονοδρομικό

3ο Μυστήριο: Πόσο χρονών είναι? Αυτό παραμένει άλυτο.. Για περισσότερες πληροφορίες στο συγκάτοικο..

p.s. το δώρο που έκανα στον εαυτό μου μετά τη συμβουλή της ΓκΔ :)  Εμένα μου πάει περισσότερο.

p.s.2 μέχρι να πάρω (ή να μου πάρουν οι καλοί μου φίλοι που διαβάζουν το blog) αυτό που ήθελα αρχικά.

p.ss ξενέρωσε το post με τόσα ρούχα..

Spännande!

Πέρασαν ήδη δύο εβδομάδες στην κλινική!

Η ζωή στην Sundsvall αρχισε να μπαίνει σε ρυθμό και κάθε μέρα είναι καλύτερη από την προηγούμενη.

πολύ σύντομα τα στάδια του τάρανδου.. Ετσι για να ξέρουν αυτοί που θα έρθουν στο μέλλον.. που είχαμε μείνει? Α ναι, στο στάδιο 4ο

στάδιο 5ο: Θέλω να φύγω. Δεν ξέρω τίποτα. (και βλέπω εφιάλτες με τον πρώτο ασθενή που τον έστειλα σπίτι.. Οτι δεν ήταν απλά ένα κρυολόγημα αλλά ήταν μικροβιακή φαρυγγοαμυγδαλίτιδα που θα κάνει απόστημα και θα έχει επιπλοκές..)

σταδιο 6ο: Είμαι εδώ και θα τα καταφέρω. Μαθαίνω γρήγορα τόσα πολλά πράγματα! Και μου αρέσει!!

Τώρα πρέπει να σας αφήσω. Ηταν μια γεμάτη εβδομάδα, και έχω τόοοσα πολλά πράγματα να διαβάσω! 

p.s. Είδα και το πρώτο μηκώνιο! :)

p.ss ακόμα δεν κατάλαβα γιατί με πληρώνουν!

p.sss. μουσική πρόταση από τη Φινλανδία :)

 http://www.youtube.com/watch?v=cl5FdvRR4pQ&feature=BFa&list=FLy2OzYnDubyPOpSxPUSrXgg&lf=plpp_video

p.ssss πόση ώρα μπορείς να περιμένεις για ένα ψάρι που δεν θα έρθει ποτέ? 

Το βλέμα του τάρανδου..

Οταν πας σε μια ξένη χώρα να κάνεις ειδικότητα, διαφορετικη από εκεί που σπούδασες και με εντελώς διαφορετική γλώσσα (και κουλτούρα και κοινωνία και αξίες.. τουλάχιστον με όχι τόσο διαφορετικό καιρό - τρομάρα μου), υπάρχουν κάποια στάδια προσαρμογής.

Αυτά τα στάδια είναι σταθερά, αλλά εξαρτάται από εσένα και τις συγκυρίες πόσο θα διαρκέσει το κάθε ένα. Είναι όπως τα στάδια που περνάει ένας ασθενής με ανίατη νόσο. (άρνηση - θυμός - διαπραγμάτευση - κατάθλιψη - και τελικά αποδοχή).

Και αφού περνώ τα συγκεκριμένα στάδια, είπα να τα καταγράψω..

Στάδιο 0: Πήρες τη θέση που ήθελες, νιώθεις ότι πέρασες από μία συνέντευξη άρα όπως και να χει κάτι αξίζεις. Και φυσικά είσαι (πολύ) ενθουσιασμένος.

Στάδιο 1: Πρώτες ημέρες στο νοσοκομείο. Ακόμη δεν έχεις άμεση επαφή με τους ασθενείς. Μόνο με τους συναδέλφους. Οταν σου μιλούν πιάνεις τα μισά (στο καλό των περιπτώσεων) και ότι και να λένε, στο μυαλό σου μεταφράζεται σε ''είσαι χαζός?''
Οταν λοιπόν σε ''πουν'' χαζό 3-4 överläkare (ειδικοί γιατροί) και καμιά δεκαριά νοσοκόμες περνάς στο στάδιο 2..

Στάδιο 2: Συγχαρητήρια! Παρόλο που σκέφτηκες να τα παρατήσεις όλα και να φύγεις, έμεινες να το παλέψεις. Σε αυτό το στάδιο πλέον μιλάς με περισσότερους. Εκτός από γιατρούς, γραμματείες και φυσικά τις (αγαπημένες σουηδέζες) νοσοκόμες, τολμάς να μιλήσεις και λίγο με ασθενείς, Πλέον δεν σου λένε ότι είσαι χαζός. Σου μιλούν και έχουν απλά το ύφος του τάρανδου. Δηλαδή καταλαβαίνεις ότι ενώ μιλούν, στο κεφάλι τους μέσα σκέφτονται ''τώρα αυτός καταλαβαίνει τι του λέω?''. Υφίσταται ακόμα η σκέψη του να τα παρατήσω όλα και να φύγω.

Στάδιο 3: Αγχος. Είναι πολύ δύσκολο. Δεν θα τα καταφέρω.

Στάδιο 4: Σκέφτεσαι μέσα σου ότι όσο δύσκολο και να είναι, θα το παλέψεις, και ότι δεν τους χρωστάς τίποτα. Αν δεν σε ήθελαν να μην σε προσλάμβαναν. Και αν έχουν το ίδιο θάρρος ας δοκιμάσουν να κάνουν το ίδιο. Και ότι θα δυσκολευτείς πολύ, αλλά θα δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Ακόμα και αν δεν τα καταφέρεις, θα είσαι πιο δυνατός από τις εμπειρίες που απέκτησες.

Μετά από μια εβδομάδα στο νοσοκομείο λοιπόν, πέρασα τα πιο πάνω στάδια. Τώρα βρίσκομαι στην αρχή του 4ου. Not bad. Not bad att all! Ποια στάδια ακολουθούν δεν ξέρω, αλλά θα τα ανακαλύψω σίγουρα στην πορεία.

Προς το παρόν, εκμεταλλεύτηκα την καλή παρέα και είπα να συνεχίσω την ''προσαρμογή'' και με πιο ευχάριστους τρόπους!

οκ, τόσο καλοί σαν τον Olle δεν ήμασταν..
http://www.youtube.com/watch?v=PUjs9E6GvJc


αλλά τουλάχιστον τάρανδος δεν μας κυνήγησε!
http://www.youtube.com/watch?v=VSxR3XNwVNs&feature=youtu.be

μουσική (εγώ τώρα το ανακάλυψα)
http://www.youtube.com/watch?v=hLQl3WQQoQ0&ob=av2e